Herinnering aan Conrad van de Weetering (1929 – 2017)

Toen ik op 17 oktober 2017 hoorde dat Conrad van de Weetering de dag daarvoor was overleden, was ik toch even van slag. Ik kende Conrad niet heel goed, maar die paar keren dat ik hem ontmoette, was ik zeer onder de indruk van deze bijzondere man.

Eerste kennismaking

Ik herinner mij nog goed de eerste keer dat ik Conrad van de Weetering zag optreden als dichter. Dit was tijdens het maandelijkse OBA Open Podium in Amsterdam. Na de voordracht van een andere dichter, ik weet echt niet meer wie, kondigde de presentator Jos van Hest de volgende dichter aan. Dat was Conrad van de Weetering.

Ik zag een goedgeklede grijze heer zelfverzekerd het podium betreden. Zorgvuldig formulerend las hij zijn gedicht Vivaldi voor waarbij hij zeer precies de juiste accenten wist te leggen. Zijn manier van voordragen, zijn houding, zijn kleding, zijn uiterlijk, zijn hele aanwezigheid straalde een enorme elegantie uit.

Dichter Conrad van de Weetering

Dichter Conrad van de Weetering tijdens het OBA Podium.

Dichtende danser of dansende dichter?

Ik beken dat ik destijds geen idee had wie Conrad van de Weetering was. Later leerde ik dat veel cultuurminnende ouderen hem wel kenden, omdat hij vroeger balletdanser was. Hij had als solist gedanst bij Het Nationale Ballet en haar voorgangers. Dit was in de jaren vijftig en zestig van de twintigste eeuw.

Achteraf had de elegantie van Conrad van de Weetering mij daarom niet hoeven te verbazen. In dat oude mannen-lichaam was nog heel duidelijk de balletdanser zichtbaar.

Er is echter meer. Ook in de vorm en de inhoud van zijn gedichten was de danser impliciet of expliciet aanwezig. Veel van zijn gedichten zijn namelijk even lichtvoetig als een danser. Verder zit er veel muzikaliteit in zijn gedichten. Als voorbeeld citeer ik hier een van zijn gedichten dat ook expliciet over ballet gaat:

Een danseres

Zij danst, hoe moet ik dat beschrijven?
Zij danst, bedacht ik later
als stromend water
Wat prachtig om zo
het dansen te bedrijven.
Haar bewegingen golven
en stromen rustig voort,
en zelfs bij rare gebaren
is het of het zo hoort.

Conrad van de Weetering (1929 – 2017)

Bovenstaande gedicht van Conrad van de Weetering doet mij een beetje denken aan het gedicht Japansche danseres van J. Slauerhoff.

Een oude heer met charisma

Danser, dichter, schrijver, voordrachtskunstenaar. Conrad van de Weetering was een veelzijdig man. Hij was ook een graag geziene gast bij poëziebijeenkomsten. Mensen mochten hem graag, want hij was altijd vriendelijk en beleeft.

Daarnaast was zijn buitengewoon positieve instelling aanstekelijk. Zo las hij minder dan drie weken voor zijn overlijden nog het gedicht Een feest voor in aanwezigheid van enkele goede poëzievrienden. Dit bijzondere moment is op video vastgelegd door Jan ter Heide.

Op Facebook heb ik veel herinneringen aan Conrad van de Weetering voorbij zien komen. Ook het NRC en Dansbelang hebben aandacht besteed aan zijn heengaan. De meeste aandacht gaat daarbij uit naar zijn rol binnen de Nederlandse danswereld.

Persoonlijk zal ik Conrad van de Weetering herinneren als een vriendelijke dichtende oude heer met een enorm charisma. Voor mij bestond dat charisma uit een aanstekelijke levenslust en een ongeëvenaarde elegantie in houding en handeling.


UITGAVEN VAN CONRAD VAN DE WEETERING


Gerelateerd


AANMELDEN NIEUWSBRIEF


Robin Kerkhof is de hoofdredacteur van het online totaalconcept Poëzie verrijkt het leven. Hij heeft een passie voor poëzie en leest graag aansprekende gedichten van interessante dichters. In zijn vrije tijd schrijft hij ook zelf zo nu en dan een gedicht.

Geplaatst in Dichters, Gedichten, Nieuws Getagd met , , ,