Gedicht van Charlotte van den Broeck

Flamingo

Ik heb onlangs ontdekt, dat ik slaap
zoals flamingo’s staan:
met één been gestrekt, het ander
in een krul en dan op mijn zij.

Op dit donzen bed dook ik
de liefde in, wankel in donkerroze,
nek aan nek, als twee verstrengelde
worsten, snakken naar adem.

Flamingo’s veroveren elkaar synchroon,
een hoofse paringsdans: minstens twaalf
wimperblikken een monogaam leven lang.
Een steekspel, dat we vooral kennen van
televisieprogramma’s.

Eerst waren we nog grijs,
nu zijn we bijna piloten.
Bijna een ode aan vogels. 

Charlotte Van den Broeck (1991)

 

Uitgaven van
Charlotte van den Broeck


Over het gedicht

In 2015 bracht Charlotte van den Broeck haar debuutbundel Kameleon uit, welke direct hoog geprezen werd. Dit gedicht geeft blijk van de reis waar ze de lezer op meeneemt met deze bundel, een reis van meisje naar vrouw. Over vrouwelijkheid en intimiteit.


Bronvermelding:
Bovenstaande gedicht van Charlotte van den Broeck hebben wij overgenomen uit:
Charlotte van den Broeck, 2015, Kameleon, Amsterdam: De Arbeiderspers


Gerelateerd: