Gedicht van Onno-Sven Tromp

Haiku

De vingers gekromd, steunend, op het strand een vrouw, in het schuim
van de branding ligt ze een tweeling te baren, valt de vrouw kermend
open, bloedbloemen in het water, kinderen wringt ze in luide golven
uit het lijf, haar benen wit, wier op haar schenen, meisjes krijgt ze, ze
zucht, overstemd door krijsende meeuwen, vraagt ze: ‘Horen jullie zee?’

De wind telt tot twee, vertelt ons verhalen, meisje één heeft vleugels
gekregen, waait mee naar morgen, lucht dragend door de avond, veegt
meisje twee verlegen zand van haar dijen, schurend, koud, zout, niemand
die ze ziet, het eerste huilen weggespoeld, dorstig liggen ze aan, waar
zee verdampt tot wolken, regen weer opgeslokt wordt, leggen beiden
een blauw schijnsel van doorzichtige lippen tegen een ruw, gerimpeld,
donkerbruin tepelhof, slurpen ze warmte in, vloed uit gezwollen duinen.

We zijn er niet, vergeten rollen we uit de duinen het strand op, een wulk
tegen de oren, eenvoudig leunen we tegen elkaar, kijken naar een vrouw
op het strand, moedermens alleen, grijpen zon, begrijpen wolken, weten
we waarom het regent, speuren naar horizon of ander houvast, snippers
evenwicht zoeken we, helmgras in onze haren, soms vallen we om.

Onno-Sven Tromp, 2015


Over het gedicht

Bovenstaande gedicht van Onno-Sven Tromp is een brutale herinterpretatie van de dichtvorm haiku. Traditioneel bestaat een haiku uit 3 regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. Bovenstaande gedicht met de titel Haiku bestaat echter uit 3 strofen van 5, 7 en 5 versregels.

Met zijn gedicht Haiku wist Onno-Sven Tromp door te dringen tot de top 100 beste gedichten van de Turing Gedichtenwedstrijd 2015. Dat is een knappe prestatie want dat jaar deden ruim 10.000 gedichten mee aan de competitie.

LEESTIP: De 100 beste gedichten van de Turing Gedichtenwedstrijd 2015 zijn gepubliceerd in de verzamelbundel Een toon die in de stilte zoemt.