Rouwgedicht van Robin Veen


Jas

Ik pas de wereld van mijn vader.
Het staat je goed, zeggen ze.
Maar ik voel de gaten in de zakken
van een krimpende man die aarzelend in zijn jas leeft,
die naar de zon verlangt omdat hij van de schaduw houdt,
die zwijgend schreeuwt dat hij een ander is
tot alles hem te groot wordt en zijn kasten
in een ander huis staan.

Verbrand mijn kleren als ik dood ben
opdat niemand zich de toekomst zal herinneren.

Robin Veen, 2009


Over het gedicht

Met bovenstaande gedicht bereikte Robin Veen in 2009 de top 10 van de Turing Gedichtenwedstrijd. Dat is een knappe prestatie aangezien dat jaar ruim 15.000 gedichten meededen aan de wedstrijd.

Het gedicht is een mooi voorbeeld van een modern rouwgedicht geschreven door een hedendaagse gevestigde dichter.


Gerelateerd: