Sonnet van Hanny Michaelis

Onderstaande sonnet van Hanny Michaelis hebben wij overgenomen uit de bundel Verzamelde gedichten.


Bij dag slaagt men erin om te vergeten
hoe diep zich de verraderlijke pijn
sluw als een slang in ’t hart heeft vastgebeten.
Bij dag slaagt men erin gewoon te zijn

tevreden en zelfs opgewekt te heten.
Gewillig drinkt men de goedkope wijn
der alledaagsheid, tegen beter weten,
en laat zich troosten door de zonneschijn.

Alleen de nacht, genadeloos, ontdekt
hoe tevergeefs de ziel zich tracht te warmen
aan ’t droombeeld, door herinnering gewekt.

En elke nacht opnieuw, zonder erbarmen,
doorvlijmt het lichaam, weerloos uitgestrekt,
hetzelfde heimwee naar dezelfde armen.

Hanny Michaelis (1922 – 2007)


Over het gedicht

Veel gedichten van Hanny Michaelis gaan over hoe moeilijk het leven is. Vaak speelt ook een niet-ingelost verlangen naar warmte en liefde een rol in haar gedichten. Bovenstaande sonnet is daarvan een mooi voorbeeld.

Gezien de levensloop van Hanny Michaelis ligt een autobiografische interpretatie van haar poëzie voor de hand. Zij verloor haar ouders tijdens de Tweede Wereldoorlog en daarna was zij tien jaar getrouwd met Gerard Reve. Dat laatste moet ook geen pretje zijn geweest.

Echter de gedichten van Hanny Michaelis overstijgen het anekdotische. Iedereen voor wie het leven soms niet meevalt, zal iets in haar poëzie kunnen herkennen.


Bronvermelding

Het gedicht van Hanny Michaelis hebben wij overgenomen uit:

Hanny Michaelis, 1996, Verzamelde gedichten, Amsterdam: Uitgeverij G.A. van Oorschot


Gerelateerd
Over Hanny Michaelis

Gedicht van Hanny Michaelis: Vanavond toen ik naar het raam…

Gedicht van Hanny Michaelis: Het dienstmeisje

Blog Dichten vrouwen anders?

Gedichten


TIP: De uitgave Verzamelde gedichten van Hanny Michaelis is een absolute aanrader voor liefhebbers van goede poëzie.


DELEN VIA SOCIAL MEDIA? GRAAG!
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail