Hans Plomp als inspiratiebron

Mijn naam is Debby Hertsenberg en na 8 jaar ambtenaar te zijn geweest, en veel andere soorten werk te hebben gedaan, werd ik afgekeurd. Sinds ik tijd heb, mag ik mij in boeken en gedichten verdiepen. Wat een wonderschone wereld, de wereld van de taal. En wat kun je ervan genieten. Wat een prachtige boeken en gedichten zijn er geschreven.

Om meer zin te geven aan mijn leven heb ik mij als beginnend redactrice voor Poezieverrijkt.nl aangemeld. Daardoor mag ik kennismaken met het leven en werk van verschillende dichters (o.a.: Michel van der Plas en Jan Arends). Toen vroeg de hoofdredacteur, Robin Kerkhof, of ik een pagina wilde schrijven over Hans Plomp. Wie zal dat zijn en hoe zullen zijn gedichten zijn? Ik was er niet bekend mee.

Het leek me boeiend, dus ik ging aan de slag om zijn werk beter te leren kennen. Om te beginnen las ik zijn recente bundel Dit is de beste aller tijden met een selectie van 100 gedichten uit zijn lange carrière als schrijver en dichter. Voor een aantal van deze gedichten heeft Hans Plomp zich laten inspireren door bekende buitenlandse dichters zoals Arthur Rimbaud, Claire Goll en T.S.Elliot.

Wat een inspirerende gedichten die ik na een of twee keer lezen gewoon kon begrijpen.

Vervolgens verdiepte ik mij in zijn levensgeschiedenis. Ik ben niet van zijn tijd en ook niet bewust opgegroeid met de jaren zestig, dus ik dacht: wat een enorme tijden heeft hij meegemaakt. Hans Plomp heeft de tijd op een heel bewuste manier beleefd en het leven tot in zijn diepste dalen en hoogste pieken gevoeld.

Na een telefoongesprek dat ik mocht voeren met Hans Plomp kreeg ik de inspiratie tot het schrijven van het volgende gedicht/gedachte:

Laat ze niet verloren gaan

de kennis
ervaringen
gevoelens
van hen die
hun leven hebben geleefd
en willen doorgeven
dat wat hun rijkdom, hun schrijven
was in hun leven

Laat het niet verloren gaan

ze kijken nu nog toe
op een dag
zijn ze weg

Dan waken ze niet meer
over de vrede in ons bestaan
neem ze mee

Laat ze niet verloren gaan

Debby Hertsenberg, 2018

Hoofdredacteur Robin Kerkhof was zeer te spreken over dit gedicht. Hij vroeg aan mij wat in het leven en werk van Hans Plomp mij heeft geïnspireerd tot bovenstaande gedicht.

Wat een lastige vraag. Ik denk dat mijn antwoord ongeveer als volgt luidt:

De generatie van zestigers, zeventigers, de babyboomers waar ook Hans Plomp deel van uitmaakt, wordt alsmaar ouder. Er komt een nieuwe generatie aan.

Ik ben nu 46 en het heeft mij een halve eeuw gekost om de tijd en ruimte te ervaren om grote dichters te leren kennen. Ik weet wel, alles is al gedaan, maar mijn generatie heeft niet altijd alles leren kennen op de juiste manier, denk ik, tenminste ik niet.

Je moet zelf op onderzoek gaan naar wat je smaak is en wat je mooi vindt. Vooral dichters die misschien niet helemaal bekend zijn bij het grote publiek leren we niet genoeg kennen, terwijl zij, daar ben ik nu achter gekomen, ook de mooiste dingen hebben gemaakt.

De poëziewereld is heel groot en er is veel in te vinden.

Dus, laat het niet verloren gaan. Geef het licht.

Debby Hertsenberg (Zwolle, 1971) trad begin 2018 toe tot de redactie van Poezieverrijkt.nl. Zij heeft 8 jaar lang als ambtenaar gewerkt en daarvoor ook ander werk gedaan. Na een reorganisatie is zij als vrijwilligster in een kringloopwinkel gaan werken. Tegenwoordig vult zij haar tijd met zich te verdiepen in schrijvers, dichters en hun werk. Ze schrijft zelf ook gedichten.

Geplaatst in Dichters, Gedichten, Opinie Getagd met