Laatste gedichten van Eric van Loo (1957 – 2021)

Laatste gedichten van Eric van Loo (1957 – 2021)

Op 12 mei 2021 overleed dichter en poëzieredacteur Eric van Loo. Hij was al langere tijd ernstig ziek. Desondanks schrokken wij wel toen het nieuws van zijn overlijden ons bereikte. Op dezelfde dag had hij namelijk op Facebook nog een gedicht gedeeld. Achteraf lezen wij dit gedicht als zijn poëtisch afscheidscadeau.

Eric van Loo deelde vaker zijn gedichten via Facebook. Meestal waren deze gedichten van hoge kwaliteit.

Als eerbetoon delen wij hier met u zijn laatste gedichten. Soms gaf hij op Facebook bij een gedicht wat achtergrondinformatie. Dezen hebben wij dan meegenomen.


Gedicht van 12 mei 2021:

HET VEGE LIJF

voren buigen naar de einder
waar de lokale meester
een verdwijnpunt heeft belegd
zodat we nooit zullen weten of
het gras aan gene zijde
daadwerkelijk groener is
of dat ook daar een net gekamde akker
ligt te wachten
op een toevallige passant
die slechts het vege lijf
te veeg het lijf
________
Een goede vriend1 verraste mij gisteren met dit gedicht, dat hij onlangs schreef tijdens een verblijf in de Achterhoek. Bijzonder, heeft een aantal goed verkochte jeugdboeken op zijn naam en ook een aantal romans. Maar op poëzie heb ik hem niet eerder kunnen betrappen. Hier proef ik een vleugje Kopland. Een mooi geschenk.


Gedicht van 9 mei 2021:

VEDERLICHT II

Een musje landt op de mirabellenboom
het twijgje veert vervaarlijk door.
Onverstoorbaar schommelt zij
en doet zich stilgevallen tegoed
aan wat daar kruipt en vliegt en groeit.

Een mens kijkt wel uit, bekwaamd
in berekenen, de kat uit de boom.
Het is slechts weinigen gegeven
zo licht te leven, te balanceren
van eigen veerkracht uit te gaan.

Eric van Loo


Gedicht van 2 mei 2021:

VEDERLICHT

Wanneer er een engel op je pad komt
hoe zul je hem of haar herkennen?
De man met het buikje achter je in de rij
bij de supermarkt. De vergeten vriend
die na jaren weer contact opneemt.
De buurvrouw die een pakje komt brengen.
Soms hoor je achteraf een lichte vleugelslag,
is het moment in het niets verdwenen.

Het kost een leven om te ontdekken
wat licht en vrijwel onzichtbaar is.
Tot het ons stilaan herinnert
hoe engelen ons als kind omringden

Eric van Loo


Gedicht van 25 april 2021

METAMORFOSE

ik word een hond, nooit eerder
voelde ik mij zo uitgelaten
telkens wanneer ik je voetstap hoor

ik word een hond, mijn neus kriebelt
bij die gedachte, mijn wereld vult zich
met een zinderend palet van geur

ik word een hond, ik weet het zeker
zoals alleen een hond iets zeker weet
zich languit aan de vloer overgeeft
zonder bijgedachten de tijd ondergaat

ik word een hond zonder twijfel
voor wie vandaag, voor wie gisteren
één en dezelfde dag is, net als morgen
waarin hij kwispelt ademt leeft

Eric van Loo
________
Drie jaar geleden kwam Pleuntje bij ons, een hele lieve en gevoelige labradoodle. Het was een geweldige ervaring om haar te zien opgroeien, en te zien hoeveel ze voor mijn dochter en voor ons betekende. Door omstandigheden vertrok ze vorig jaar naar mijn zus, waar ze met open armen werd ontvangen. Vandaag komt ze voor het eerst weer eens in haar oude huis.
(het gedicht dateert van november 2018)


Gedicht van 18 april 2021

NOCTURNE

Midden in de nacht sloop de God van de Genade
op poezenpootjes de slaapkamer binnen
en trippelde zachtjes over mijn benen

Hij heeft geen woorden nodig om te weten
wat er speelt en wat er nodig is. Ik draaide
mij op mijn zij, hij vlijde zich in mijn knieholte

De slaap spreidde zich als een deken uit
Zolang de deur maar op een kier staat
is er altijd ruimte voor genade

Eric van Loo
________
De eerste afdeling uit de bundel ‘Vesper’ van Anne Broeksma heet ‘Polytheïstische gezangen’ en bevat zes gedichten. Naast de God van het Wakkere voert ze onder andere een God van het Geduld en een God van het Avontuur op. Bovenstaand gedicht is zonder meer schatplichtig aan haar gedichten uit deze afdeling. Eerder schreef ik op Facebook al een korte beschouwing over het eerste gedicht uit ‘Vesper’, waarin de ekster een belangrijke rol heeft.


Gerelateerd:


Noten:

  1. Update 2021-05-27: Eerder gaven wij hier aan, dat wij vermoedden dat Eric van Loo zelf dit gedicht had geschreven, maar zijn familie liet ons vandaag weten, dat dit echt niet het geval is. De vriend die dit gedicht heeft geschreven, is roman- en kinderboekenschrijver Chris Bos. ↑ terug

 

Robin Kerkhof is de hoofdredacteur van het online totaalconcept Poëzie verrijkt het leven. Hij heeft een passie voor poëzie en leest graag aansprekende gedichten van interessante dichters. Verder is hij huisdichter van Paradijsvogelsmagazine.nl.