Coronagedicht van Ronald M. Offerman


Liefde in tijden van IX

De woorden komen langzamer
De zinnen vormen zich moeizaam uit
De afgesloten wereld
Ik bel mijn moeder, hoe gaat het?
Ik bel mijn zoon, hoe gaat het?
Ik vraag hoe het met jou gaat
Terwijl ik je koffie geef

Het gaat voor zover goed
Ik kijk uit het raam en zie de stille straat
Het nieuws is somber
Weer meer mensen ziek dood intensief care
Ik kreeg weer een paar keer te horen
Dat ik zulke droevige gedichten schrijf
Ik zou eens wat vrolijker moeten zijn

Waarom vraag ik me af,
De wereld is niet vrolijk

En daarbij niemand hoeft me te lezen

Ronald M. Offerman
Amsterdam, 24-3-2020


Over het gedicht

Bovenstaande gedicht van de dichter Ronald M. Offerman is het laatste gedicht dat hij schreef voor zijn serie gedichten over de corona-pandemie in Amsterdam: Liefde in tijden van.

Hierna werd hij zelf getroffen door het coronavirus. Na een wekenlang ziekbed overleed hij op 11 mei 2020 aan de gevolgen van COVID-19.


Gerelateerd:


 


AANMELDEN NIEUWSBRIEF

De nieuwsbrief van Poëzie verrijkt het leven gaat over dichters, gedichten, poëzietermen en andere poëziegerelateerde zaken.