Gedicht van Alja Spaan


Geen rijmwoord voor

Zij sterft alleen. Achter glas het wuivend handje dat ze niet meer
ziet, in de gang schaduwen die niet meer bewegen,

rammelende karren die zij niet meer hoort. Ze had altijd heel veel
mensen om haar heen zoals er heel veel pannen

van het aanrecht naar de eettafel werden gedragen, ze duwde de
deuren open met haar heupen, ze kon zich

herinneren dat iedereen haar hielp, opstond, verschoof, rook onder
het deksel. Zij aan het hoofd van de tafel, het glas

in de lucht, de fles bij de tafelpoot, stemmen door elkaar, het ene
verhaal nog mooier dan het andere. Halverwege

vielen ze elkaar in de armen, kinderen lagen op schoot en droomden
en de warmte van buiten liep over in die van

binnen. Misschien dat ze dat nog gevoeld heeft die laatste uren. Lang
was dat natte kleverige handje nog zichtbaar op het raam.

Alja Spaan


Over het gedicht

Tot de komst van COVID-19 het onmogelijk maakte, las Alja Spaan wekelijks Nederlandse gedichten voor aan een groepje ouderen. Mevrouw de B. vormde daar vaak het onderwerp en haar situatie – en die van de anderen – was dikwijls zorgwekkend. Voor bovenstaande gedicht liet Alja Spaan zich door mevrouw de B. inspireren.

Haar gedicht Geen rijmwoord voor publiceerde Alja Spaan eerder op de website Coronagedicht.nl. Deze website is een initiatief van Mario Reijnen en de Dichter des Vaderlands, Tsead Bruinja. Beginnende en geoefende poëten plaatsen hier gedichten over de COVID-19-pandemie. Alja Spaan is een van de meer ervaren dichters.


Gerelateerd:


 


AANMELDEN NIEUWSBRIEF

De nieuwsbrief van Poëzie verrijkt het leven gaat over dichters, gedichten, poëzietermen en andere poëziegerelateerde zaken.