Gedicht van J. Slauerhoff


Captain Miguel

Zijn leven is mislukt, zijn schaarse kansen
Liet hij voorbijgaan, meer uit nonchalance,
Niet plots ontredderd in een groote ramp,
Maar door dien steeds herhaalden tegenspoed,
Dan zit de wanhoop eindlijk diep in ’t bloed.
Hij is, steeds overgaand van tramp op tramp,
Terechtgekomen op een Chinacoaster,
Thuis in Foe Sjow, en daarop blijven varen,
Denkt niet aan heengaan, telt niet meer de jaren,
Wie wacht? Zijn zuster in het nonnenklooster
Te Burgos schreef hem vroeger met Nieuwjaar.
Hij schreef eenmaal: “Ik houd Chineesch Nieuwjaar.”
“Dan is hij heiden,” denkt zij vol smart
En schrijft niet meer, bidt tot het heilig hart.

Zijn taal vergat hij half, te zeer verloren
Tusschen een crew van Engelschen en Noren.
Hij drinkt en kaart met andren zonder spreken,
Hij haat het Engelsch, zou zich willen wreken
Op heel ’t stupied, verwaten ras dat heerscht
Door geld en koopmansgeest, waar zij het eerst
De intocht bevochten als veroveraars
En in een toomeloozen overmoed
Verkwistten roekeloos hun kracht en bloed.
Maar hij ontmoet ze in alle havenbars
En moet soms cheers en drinks van hen aanvaarden
Die hij ’t liefst delgen zou van zee en aarde.
Hij denkt niet meer, het is te lang geleden,
Aan ’t harde schoon der Castiliaansche steden.
Nu is het Nioe Tse Wang, Ning Po, Foe Sjow,
Twee dagen stilliggen, Amoy, Swatow,
En nergens andere Europeanen
Dan Duitschers, missionaries en douanen.

Zo slijt het leven op die dorre kust
Tot stompheid af, traint zich op de eeuwge rust.
Soms komt hij, in Manila, tot zichzelf
In ’t Intramuros, onder de gewelven,
De eenige rest van wapenroem en praal,
’n Vervallen wal, een poort, een kathedraal
Waar het verleden hangt in walm en rag,
Waardoor hij ronddoolt als een schim bij dag,
Stilstaand en mompelend of hij verloor,
Zoekt, vond en weer verloor; hij keert bezeten
Weer tot zichzelven, zonder het te weten,
Op de grafstee van een Conquistador.

J. Slauerhoff (1898 – 1936)

P

Deze foto van rond 1900 laat een van de toegangspoorten zien naar de wijk Intramuros van Manila. Intramuros betekent letterlijk ‘binnen de muren’. Het gaat hoogstwaarschijnlijk om de Puerta de Santa Lucia.


Over het gedicht

J. Slauerhoff heeft jarenlang als scheepsarts gewerkt op verschillende scheepsroutes waaronder de Java-China-Japanlijn. Hij was daarom goed bekend met het leven aan boord van een vrachtschip. Het zou daarom goed kunnen dat hij kapiteins of stuurlui kende die sterk leken op de hoofdpersoon uit bovenstaande gedicht.


Bronvermelding:
Bovenstaande gedicht hebben wij overgenomen uit:
J. Slauerhoff, 2008, Verzamelde gedichten, Amsterdam: Uitgeverij Nijgh & Van Ditmar


AANMELDEN NIEUWSBRIEF


Gerelateerd: