Gedicht van Dean Bowen

Art. 1

allen die zich hier bevinden worden in gelijke gevallen anders herinnerd
particuliere geschiedenissen die voormoeders bewaarden
in de holten verborgen achter hun navel

& is het niet daar,
dat we leerden van onze lichamen strijdgrond te maken
hoe ketens het gereedschap van een brute economie

we waren handelswaar // we waren handelaars

wisten niet van de belofte die we toekomst zouden noemen
maar nog steeds lekt iets leeg in de bodem die we delen

& we weten niet de namen van de nachtmerriejaren
we streken ze gelijk met onze zonden glad
gaven ze geen plek in het gedeelde archief
geen rouwranden rondom vergulde tijdspannen
& wisten daarom niet hoe wij vervlochten in elkaar

omdat wij hierheen gekomen

omdat de schoolboeken niet

omdat we ander leed herdenken

omdat het al zo lang geleden

omdat panden achter de Boompjes

omdat de kerk in het Oude Noorden

omdat Coopstad & Rochussen

omdat het West-Indisch Huis

omdat bommen ook de stenen deed vergeten in Rotterdam

omdat de sporen nog in ons

omdat we lang nog niet geheeld

omdat we de schuld niet willen dragen

omdat we deelgenoten zijn

omdat er meer van ons te maken is dan wat ons overkwam

omdat we samen in de stad

omdat we samen in het land

omdat we weten van het belang van het breken van de ketens

omdat er geen excuses

omdat die ook niet meer verwacht

omdat we met elkaar vooruit

omdat we samen zullen zijn

omdat de voormoeders zingen

omdat de echo’s in onze botten

omdat ik van je hou

omdat ik nergens naartoe

omdat nog altijd de ketens

omdat we zoveel kunnen leren

omdat we zoveel moeten leren

omdat we zo verdomde moe

omdat de zeurende pijn

omdat wij allen onze lasten

omdat we daarin niet alleen

omdat we dit allemaal weten

omdat we immer aangepast

omdat het bloed de handen vlekt

omdat de doden in het water

omdat de doden op het land

omdat 1873

omdat de zwavel in de neus blijft hangen

omdat de afstanden te groot

omdat het ons niet interesseert

omdat de 300 florijnen

omdat de woede nog steeds in ons

omdat we niet langer vergeten

omdat de lessen geleerd

omdat jij en ik

omdat ik en jij

omdat wij en zij

omdat hen en ons

allen die zich hier bevinden worden in gelijke gevallen anders herinnerd
zou ons reden moeten geven om te zeggen: ‘Gelukkig maar.’

Dean Bowen, 1 juli 2020


Over het gedicht

Dean Bowen is stadsdichter van Rotterdam. Hij schreef bovenstaande gedicht vanuit die functie.

Het gedicht gaat over de herinnering aan het slavernijverleden in Nederland. Of preciezer: het gedicht gaat over het te weinig aan herinnering bij grote delen van het Nederlandse volk.

Het gedicht vormt de basis voor een korte film van het Rauwkost-Collective. Deze film ging in première tijdens het Keti Koti-feest in 2020.


Gerelateerd:


AANMELDEN NIEUWSBRIEF

De nieuwsbrief van Poëzie verrijkt het leven gaat over dichters, gedichten, poëzietermen en andere poëziegerelateerde zaken.