Gedicht van Ingrid Noppen

Nu er de stilte hangt

Wiens kind ben ik geweest
wat heb ik ooit geweten
dan enkel maar het heden
van wie mij borgen in hun schoot

onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten

soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn vragen

en nu het stil geworden is
blijft er dat wroeten naar verledens
waarvan ik nooit de sleutels had

wiens kind ben ik geweest?

Ingrid Noppen

Over het gedicht

Wij hebben als redactie dit gedicht een aantal keren gelezen en getracht de poëtisch beschreven situatie te duiden.

Soms, als het stil wordt om je heen, zo lijkt dit gedicht te willen zeggen, dringen de dingen vanuit het verleden pas goed tot een mens door. Toch blijft het gedicht enigszins mysterieus, in die zin, alsof er meerdere situaties door elkaar heen lopen. Daar zou immers ook het woordje ‘verledens’ op kunnen duiden. Sowieso schets iedere strofe op zich een goed beeld van het gevoeld gemis.

Mederedacteur Robin Kerkhof had echter een andere interpretatie. Volgens hem gaat het gedicht over iemand wiens ouders nooit over het verleden wilden praten. Daarom heeft deze persoon het idee zijn/haar ouders niet daadwerkelijk te kennen.

Wij beschouwen het als een sterk punt, dat dit gedicht voor meerdere uitleg vatbaar is.

Wat wij verder vinden, is dat er in dit gedicht veel klankherhaling voorkomt, zonder dat het gedicht rijmt. Dat past prima bij de spanning tussen vertrouwdheid en ongemak dat uit dit gedicht spreekt.

Ingrid, namens de redacties van harte gefeliciteerd met deze plek.

Samenwerking met Dichterskring.nl

Vanaf 1 januari 2018 werken wij samen met Dichterskring.nl. Deze samenwerking bestaat hieruit dat wij maandelijks de beste drie nieuwe gedichten op Dichterskring.nl publiceren op Poezieverrijkt.nl.

Aanmelden bij Dichterskring.nl >>>


AANMELDEN NIEUWSBRIEF POËZIE VERRIJKT HET LEVEN