Gedicht van Regine Hilhorst

Station Enschede

Daar staat ze.
Mijn krullenkind in blauwe jas.
Gerugzakt terug met weekendtas en was.

Ik zwaai. Ze ziet mij niet.
Haar blik mobiel gericht op het nieuwste nu.

Ik roep: “Joehoe! Hier ben ik. Hier!”
Ze hoort mij niet.
Geoordopt zingt ze, swipend swingt ze.
Chill stilleven.

Haar hier ligt in haar hand.
Zappend likend, snapchat wisbaar.
Zoekwens verbonden met the wide world
meer dan met de grond onder haar voeten.

Ik wring me naar haar toe
door een haag van wachtende gebogen hoofden.

Daar staat ze.
Mijn krullenkind. Binnen handbereik.

Ze ziet me, roept: ” Waar was je nou?
Ik app me suf!”

Ik grijp m’n mobiel en app dat ik er ben.

Ze lacht en houdt me vast.

Hier zijn we.
Hier.

Regine Hilhorst


Over het gedicht

De reden van de redactie om dit gedicht in de ‘top drie’ van deze maand te plaatsen is eerst en vooral de originaliteit waarmee onze leefwereld van nu wordt beschreven. Tegelijkertijd wordt de generatiekloof op een in de laatste zinnen op onroerende wijze opgelost. Het weerzien tussen moeder en dochter overwint iedere twijfel.

In dit vrije vers-gedicht wisselen korte en lange versregels elkaar af, maar iedere regel is precies zo lang als de inhoud verlangt. Een aantal zinnen zijn ook juweeltjes met mooie dubbele lagen, klankspel en interessante metaforen. Ook beeldend is het gedicht sterk. Het gedicht neemt de lezer effectief mee in wat zich daar bij het station afspeelt.

Regine, namens de redacties van harte gefeliciteerd met deze plek.

Samenwerking met Dichterskring.nl

Vanaf 1 januari 2018 werken wij samen met Dichterskring.nl. Deze samenwerking bestaat hieruit dat wij maandelijks de beste drie nieuwe gedichten op Dichterskring.nl publiceren op Poezieverrijkt.nl.

Aanmelden bij Dichterskring.nl >>>


AANMELDEN NIEUWSBRIEF POËZIE VERRIJKT HET LEVEN