Socialistisch gedicht van Herman Gorter (fragment uit Versen)

De boomen waren stil,
de lucht was grijs,
de heuvelen zonder wil
lagen op vreemde wijs.

 

De mannen werkten wat
rondom in de aard,
als groeven ze een schat,
maar kalm en bedaard.

 

Over de aarde was
waarschijnlijk alles zoo,
de wereld en ‘t menschgewas
ze leven nauw.

 

Ik liep het aan te zien
bang en tevreden,
mijn voeten als goede lien
liepen beneden.

 

Bron:

Herman Gorter, 1890, Versen, De nieuwe Gids, jaargang 5, uitgegeven door W. Versluys te Amsterdam


Over het gedicht

Herman Gorter beschrijft hier eens scenario waarin de ik-persoon toekijkt op de arbeiders en hun manier van werken.

Het is een socialistisch gedicht. Dit is te merken aan hoe Gorter beschrijft hoe de arbeiders één werden met de aarde. Dit betekent dat de werkomstandigheden dusdanig slecht waren, dat men volledig besmeurd en vies te werk ging. Doch zijn de arbeiders relatief tevreden, omdat zij niet anders kenden. Echter, deze barre werkomstandigheden moesten veranderen.

Gorter zette zich in voor het maatschappelijk belang via spreekbeurten en poëzie. Ook was hij politiek actief om op te komen voor de arbeiderslaag.


Gerelateerd


AANMELDEN NIEUWSBRIEF

De nieuwsbrief van Poëzie verrijkt het leven gaat over dichters, gedichten, poëzietermen en andere poëziegerelateerde zaken.