Sonnet van Martinus Nijhoff: Licht


Licht

Het licht, Gods witte licht, breekt zich in kleuren:
Kleuren zijn daden van het licht dat breekt.
Het leven breekt zich in het bont gebeuren,
En mijn ziel breekt zich als ze woorden spreekt.

Slechts die zich sterven laat, kan ‘t leven beuren:
O zie mijn bloed dat langs de spijkers leekt!
Mijn raam is open, open zijn mijn deuren –
Hier is mijn hart, hier is mijn lichaam: breekt!

De grond is zacht van lente. Door de boomen
Weeft zich een waas van groen, en menschen komen
Wandelen langs de vijvers in het gras –

Naakt aan een paal geslagen door de koorden,
Ziel, die zichzelve brak in liefde en woorden:
Dit zijn de daden waar ik mensch voor was

Martinus Nijhoff (1894 – 1953)

Bron:
Martinus Nijhoff, 2000, lees maar, er staat niet wat er staat, Amsterdam: Uitgeverij Prometheus, Amsterdam


Over het gedicht

Dit gedicht is een sonnet: één van de favoriete dichtvorm van Martinus Nijhoff.

De ik-persoon in dit gedicht is Jezus. Het is een religieus gedicht. Hoewel men twijfelt of Nijhoff echt religieus is geweest, speelt geloof toch vaak een rol in zijn gedichten.


Gerelateerd:


 


AANMELDEN NIEUWSBRIEF

De nieuwsbrief van Poëzie verrijkt het leven gaat over dichters, gedichten, poëzietermen en andere poëziegerelateerde zaken.